การปฏิสนธินอกร่างกาย คืออะไร ?

การปฏิสนธินอกร่างกาย
    การปฏิสนธินอกร่างกาย หรือ เด็กหลอดแก้ว (อังกฤษ: In Vitro Fertilisation/Fertilization – IVF) คือเทคนิคของการปฏิสนธิสังเคราะห์ โดยการนำเซลล์ไข่ซึ่งถูกปฏิสนธิภายนอกร่างกายของผู้หญิง วิธีการนี้คือวิธีหลักๆ ในการแก้ไขปัญหาการที่ผู้หญิงนั้นไม่สามารถมีบุตรได้ (Infertility) โดยสรุปแล้ว กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับการควบคุมกระบวนการการผลิตไข่ของสตรี ด้วยการนำไข่ออกมาจากผู้หญิง และปล่อยให้สเปิร์ม นั้นทำปฏิสนธิกับไข่ของเพศหญิงภายในภาชนะบรรจุของเหลว หลังจากนั้น จึงถ่ายไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว หรือเอ็มบริโอ ไปยังมดลูกของผู้ป่วย เพื่อทำให้การตั้งครรภ์นั้นสมบูรณ์
“In Vitro” เป็นภาษาละตินแปลว่า “ภายนอกสิ่งมีชีวิต” (ในที่นี้มักถูกแปลว่าอยู่ภายในแก้ว หรือภายในหลอดทดลอง) ซึ่งตรงข้ามกับ in vivo แปลว่า “ภายในสิ่งมีชีวิต” แต่ในความเป็นจริงแล้วทั้งแก้วและหลอดทดลองต่างไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับการทำเด็กหลอดแก้ว โดยอาจจะแบ่งออกเป็นหัวข้อดังนี้
• การทำเด็กหลอดแก้ว
• เด็กหลอดแก้วคืออะไร
• เราจะเลือกวิธีนี้เมื่อไร
• ขั้นตอนการรักษา
• ปัญหาในการรักษาที่อาจเกิดขึ้น
การทำเด็กหลอดแก้ว
ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่า การรักษาภาวะมีบุตรยากที่ให้ผลสำเร็จดี คือ การทำเด็กหลอดแก้ว (IVF) ร่วมกับการใส่ตัวอ่อนกลับในระยะ blastocyst (5 วันหลังการปฏิสนธิ) การเลี้ยงตัวอ่อนจนถึงระยะฝังตัว (Blastocyst) เป็นกระบวนการที่นำไข่และอสุจิมาทำการปฏิสนธิภายนอกร่างกายและเลี้ยงตัวอ่อนภายนอกร่างกายนาน 5 วัน ให้ตัวอ่อนเจริญเติบโตจนถึงระยะพร้อมจะฝังตัว ที่เรียกว่า Blastocyst ก่อนจะใส่คืนเข้าไปในโพรงมดลูก
เด็กหลอดแก้วคืออะไร
เป็นการรักษาภาวะการมีบุตรยากด้วยการใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์โดยนำไข่ที่ดีและตัวอสุจิที่แข็งแรงมาช่วยทำการปฏิสนธิภายนอกร่างกาย ในห้องปฏิบัติการ (IVF) เพื่อให้เกิดตัวอ่อน (EMBRYO) ของทารก จากนั้นย้ายตัวอ่อนกลับเข้าโพรงมดลูกเพื่อการฝังตัว
เราจะเลือกวิธีนี้เมื่อไร
การเลือกการรักษาโดยการทำเด็กหลอดแก้ว จะพิจารณาจากปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะมีบุตรยากในคู่สมรสได้แก่
ระบบท่อนำไข่ เช่น มีการอุดตัน หรือเคยรับการผ่าตัด
เชื้ออสุจิผิดปกติ เช่น จำนวนน้อย รูปร่างผิดปกติ การเคลื่อนไหวน้อย
ภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่
ระบบฮอร์โมนรังไข่ เช่น ภาวะไม่ตกไข่เรื้อรัง
ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย
การทำผสมเทียมไม่สำเร็จ
ความจำเป็นในการรักษาโดยใช้ไข่หรือตัวอ่อนบริจาค
การรักษาโรคทางพันธุกรรมโดยการทำ EMBRYO BIOPSY
ภาวะที่ไม่ทราบสาเหตุของการมีบุตรยาก
ขั้นตอนการรักษา
การเตรียมพร้อมก่อนการรักษาโดยการสรุปประวัติการรักษา การตรวจร่างกาย ระบบฮอร์โมนรังไข่ การตรวจอัลตราซาวด์มดลูกและรังไข่ การตรวจความแข็งแรงของเชื้ออสุจิ
การวางแผนการรักษาร่วมกันระหว่างแพทย์และผู้ป่วย
การกระตุ้นรังไข่โดยใช้ยาฮอร์โมน
การตรวจติดตามการเจริญเติบโตของไข่ด้วยอัลตราซาวนด์
การเก็บไข่เพื่อทำการปฏิสนธินอกร่างกายพร้อมการเก็บเชื้ออสุจิ
การเพาะเลี้ยงตัวอ่อนในห้องปฏิบัติการ
การย้ายตัวอ่อนเพื่อฝังตัวในโพรงมดลูก
การตรวจระดับฮอร์โมนจากการตั้งครรภ์
ปัญหาในการรักษาที่อาจเกิดขึ้น
ภาวะแทรกซ้อน ที่อาจเกิดขึ้นขณะรักษา เช่น ภาวะรังไข่ตอบสนองฮอร์โมนมากผิดปกติ การตั้งครรภ์แฝด การติดเชื้อ ภาวะแท้ง ความสำเร็จในการรักษาในแต่ละราย ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น สาเหตุของการมีบุตรยาก การตอบสนองของรังไข่ การปฏิสนธิ ความแข็งแรงของตัวอ่อน
>>ศูนย์ให้คำปรึกษาภาวะผู้มีบุตรยาก คลิกที่นี่  <<

*** บทความนี้มีจุดประสงค์เพื่อให้ความรู้แก่ผู้อ่าน และไม่สามารถแทนการแนะนำของแพทย์ การวินิจฉัยโรค หรือการรักษาได้ ผู้อ่านควรพบแพทย์เพื่อให้แพทย์ตรวจที่สถานพยาบาลทุกครั้ง และไม่ควรตีความเองหรือวางแผนการรักษาด้วยตัวเองจากการอ่านบทความนี้